Eigen regie
23 maart Door Kimly 0 reacties 

05.30 uur; de wekker gaat. Na acht jaar werken in de zorg zou je denken dat het went. Maar zó vroeg opstaan? Nee, dat went nooit!


Mijn eerste werkdag van het nieuwe jaar. Na zes heerlijke vrije dagen stap ik fris (laat dat fruitige maar weg) onder de douche vandaan. Mijn ontbijtje werk ik naar binnen en hup naar de auto. Shoot! Ramen krabben, want ja, ook dat hoort bij het vroege opstaan in de winter. Het is donker buiten en had ik al gezegd dat het ijskoud is? Inderdaad, wennen zal dit nooit.

Vakantie

Eenmaal op kantoor zitten mijn collega’s al aan de koffie. ‘Hé, hoe was Londen?’ Na wat geklets over vakantielanden, wárme vakantielanden welteverstaan, zeggen we elkaar gedag. Hup, weer die ijskoude auto in en eens zien wat de dag ons brengt.


Bont & blauw

Ik start bij een dame, al redelijk op leeftijd en normaal gesproken erg kwiek. Het is donker in huis… ‘Vreemd,’ denk ik, ‘want normaal zit ze al bij de kachel beneden.’ “Wie is daar?” vraagt de dame. Ik roep mijn naam. “Gelukkig kind, kom maar naar boven.” Ze ligt nog op bed en kermt het uit. “Och kind, ik ben gisteren weer gevallen.” ‘Naar de huisarts?’ stel ik voor. Nee, dat wil ze niet. Ik help haar volledig met de ADL. Ze grijpt regelmatig naar haar linkerzij, ze is bont en blauw. “Weet u zeker dat u niet naar de huisarts wilt?” vraag ik nogmaals. “Als ik mijn mening mag geven; mij lijkt het wel verstandig.” “Nee kind, zegt ze, “geef mij maar die twee paracetamol.”

Eigen regie

Eenmaal beneden reik ik de paracetamol aan en spreek ik de hoop uit dat ze helpen, hoewel ik het betwijfel. “Ik vrees het ook kind, ik vrees het ook, nou dag meid en bedankt voor het helpen!” Met een zucht en veel moeite trek ik de deur achter me dicht. Het gaat zo ontzettend tegen mijn gevoel in, maar dan hoor ik in mijn gedachte ineens mijn collega’s: ‘Eigen regie Kimberly, eigen regie!’

Welkom in de ‘thuis’zorg!