Voorstellen
8 februari Door Elke Kruizinga 0 reacties 

Misschien moet ik mijzelf eerst maar eens even voorstellen. Ik ben Elke, loop tegen de 31 aan, ben wispelturig en heb stiekem geen geduld, behalve dan als het moet. ;)  Ik heb een te hoog verantwoordelijkheidsgevoel, ben een compensatie sporter en top chef op z’n tijd. Een dromer en liever lui dan moe.

Ongelofelijk eerlijk, een tuinvrouw (wat mis ik dat op m’n werk zeg), ben geen fan van schoonmaken and I love Dr. Pimple! Houd van m’n werk, verhalen van demente mensen, grapjes in je blootje en eten zonder kunstgebit. Ja, je maakt wel eens wat mee als je voor en met mensen werkt.

Broekie

Ah… niks bijzonders toch. ;) Heb een spannende carrière van 10 jaar binnen Defensie achter de boeg en werk nu 3 jaar binnen de ouderenzorg. Een broekie nog als je het mij zou vragen. Maar waarom? Omdat ik het belangrijk vind dat onze ouderen er goed bijzitten en ik daar graag mijn steentje aan bijdraag. Een veilig thuis bieden vind ik belangrijk.

Billen wassen

En nee, het is niet alleen billen wassen en boterhammen smeren. Nee zeker niet! Ook buik, borsten, benen En ja daar van onderen ook…. En beschuit, crackers en koek smeren. Nee, je steentje bijdragen doe je door liefde en begrip te tonen. Je hard voor ze te maken als ze niet gehoord worden door de huisarts. Je verwikkelen in ingewikkelde casuïstiek en wondzorg. Want bij ouderen is de wondzorg vaak best complex!

Een gebouw vol kennis

Maar ook door respect te hebben en te leren van wat ze je te vertellen hebben. Een gebouw vol kennis denk ik dan altijd als ik m’n fiets voor de ingang zet. Misschien is de kennis wat gedateerd. Maar ach, de kleding uit de jaren 80 en brillen uit de jaren 50 zijn toch ook weer helemaal van nu?! 

Aanpoten

En ja, het is soms even aanpoten. Weer een zieke collega of diensten die simpelweg niet zijn opgevuld omdat de vacatures maar niet opgevuld worden. Maar in welke zorginstelling is dat niet? Dat houdt mij scherp en ik word er creatief van. Want kan het niet linksom dan gaan we wel de andere kant op.

Maar als we naar boven of beneden gaan, gaan we wel altijd met de lift want met de rolstoel de trap nemen is ook zo wat. 


Elke is blogger bij NurseStation. Ze werkt sinds een aantal jaar als verpleegkundige in een verzorgingshuis in Zwolle. De combinatie van coachen, leren, de complexe zorgvragen en het zorgen maken het vak in haar ogen veelzijdig en uitdagend. Iedere dag is het weer passen en meten om zo goed mogelijke zorg te kunnen bieden.