Meer handen aan bed is geen garantie voor minder stress
29 oktober Door Margreet Ridder 0 reacties 

Beroepsorganisatie V&VN heeft met behulp van 17.000 zorgprofessionals gekeken naar oplossingen die de werkdruk moeten verlagen. Vanaf de werkvloer komen er heldere en praktische oplossingen om het werk soepeler te laten verlopen; meer handen aan het bed, stoppen met overbodige administratie, meer geld. Ik hoor niks geks.

Een goede ontwikkeling, lijkt me. De mensen die het werk uitvoeren weten vaak precies waar de knelpunten zitten, het loont altijd de moeite om samen te kijken naar praktische en werkbare oplossingen. Dus kom op: zorgorganisaties, verzekeringen en overheid! Ga met je werknemers in gesprek en probeer op korte termijn hun praktische adviezen op te volgen zodat er snel verlichting komt van de werkdruk.

Goede zorg valt of staat met de kwaliteit van de mens die deze zorg geeft

Het zijn veelal korte termijnoplossingen. Die weliswaar hard nodig zijn, maar voor de lange termijn zul je meer uit de kast moeten halen dan meer geld en meer mensen. Goede zorg valt of staat met de kwaliteit van de mens die de zorg geeft. Je kunt nog zulke dure apparaten en medicatie in huis hebben, een patiënt heeft er meer vertrouwen in als er naast al die medische kennis en kunde ook menselijkheid, een luisterend oor, een fijne sfeer en ruimte om mee te denken is. Je weet wel, de menselijke kant van de zorg. Niemand wil een gestreste dokter of zuster naast zijn bed.

Is dat niet paradoxaal?

Het is echt geen geheim meer dat menselijke factoren een enorme rol spelen bij de behandeling van ziekte, en de verzorging van zieken, of mensen die dit niet meer zelf kunnen. Zo goed als we voor alle zwakken in de samenleving willen zorgen, zo slecht wordt er gezorgd voor hen die deze zorg daadwerkelijk geven. Die jagen we over de kling door steeds meer van hen te eisen, door hun middelen te beperken, en wel hoge kwaliteit van hen te verwachten. Niet zo gek dus dat heel veel zorgprofessionals er over denken om het vak te verlaten.

Hoe hou je je mensen binnen boord?

V&VN heeft uitgerekend dat er de komende tijd zo’n 125.000 zorgprofessionals extra nodig zijn. Dat zegt meteen iets over de noodzaak om ervoor te zorgen dat de mensen die nu al in de zorg werken niet vertrekken, anders loopt dat cijfer alleen maar op. Wat zijn de belangrijkste redenen dat mensen de zorg verlaten? Burn-out, geen voldoening in je werk hebben, je werk niet meer zo kunnen doen als je zou willen, zijn de meest genoemde redenen. En juist hier valt veel winst te behalen.

Verantwoordelijk

De meeste zorgprofessionals die te maken krijgen met burn-out klachten en die het plezier in hun werk verliezen hebben één ding met elkaar gemeen. Ze voelen zich erg verantwoordelijk voor hun werk, hun collega’s en vooral voor hun patiënten/cliënten. Dat grote verantwoordelijkheidsgevoel is een kwaliteit, het maakt dat mensen goed zijn in hun vak. Die wil je als organisatie niet kwijtraken. Maar de valkuil van dat grote verantwoordelijkheidsgevoel is dat het moeilijk is om je eigen grens goed te voelen. Het is lastig om nee te zeggen tegen mensen waar je je verantwoordelijk voor voelt. Elke zorgvraag moet je oplossen, zo ervaar je dat. Een gevolg is dat mensen te lang en te veel hun grens oprekken. Net zo lang tot de rek er uit is en de lol er af is. Dan heb je te maken met teleurgestelde en gefrustreerde medewerkers of met een ziekmelding die wel een half jaar kan duren.

Meer personeel is geen garantie voor duurzame inzetbaarheid

Mensen hebben ook ruimte nodig voor hun persoonlijke ontwikkeling op het werk. Als je niet goed voor jezelf kunt zorgen, dan is het goed om dit te leren. Als je geen nee kunt zeggen, dan is het gezond om dit wel te kunnen. Zo simpel is het. Bij werkdruk denken we vaak aan de hoeveelheid werk die iemand moet uitvoeren, er is echter nog een aspect van werkdruk die vaak niet zo sterk benoemd wordt, maar wel belangrijk is wil je niet burn-out raken, en dat is de manier waarop we de werkdruk ervaren: ‘werkdrukbeleving’.

De hoeveelheid werk in de zorg is enorm en dat moet zeker worden opgelost. Daar komt bij dat je ook moet kijken naar de werkdrukbeleving van de zorgprofessional. Zeker als duurzame inzetbaarheid je aan het hart gaat. Inmiddels is bewezen dat het niet zo zeer uitmaakt wat je overkomt, maar dat de manier waarop je er mee omgaat maakt dat je het redt of niet. De manier waarop je reageert op drukte en continue druk bepalen het plezier in je werk. Stressbestendigheid is een vaardigheid die je kunt leren. Net zoals je hebt geleerd om te injecteren en iemand met respect en aandacht te verzorgen.

 

 Ik ben Margreet Ridder, ik begeleid teams en zorgprofessionals met teamontwikkeling en leiderschap.