Esther en Chris startten hun eigen kleinschalige zorginstelling
8 januari 0 reacties 

 

 

Je werkt met veel plezier in een grote instelling in de Gehandicaptenzorg, maar hebt het idee dat kleinschalige zorg persoonlijker is en beter is in te richten. Je durft het aan om je baan op te zeggen en zelf een kleinschalige zorginstelling te starten. Dat is wat Esther en Chris Knippenberg hebben gedaan. In 2011 begonnen ze met de opvang van twee cliënten in hun eigen woonboerderij, maar al snel was de vraag zo groot dat ze moesten uitwijken naar een andere locatie. Inmiddels hebben ze onder de naam ‘Nocht en Wille Zorg’ meerdere vestigingen voor dagbesteding, wonen en logeren geopend. 

Esther en Chris Knippenberg hebben elkaar leren kennen in de instelling waar ze beiden werkzaam waren. Esther is verpleegkundige en heeft een opleiding tot activiteitenbegeleider gedaan en Chris haalde binnen de instelling zijn SPW-diploma. De wens om kleinschalig iets te starten voor dezelfde zware verstandelijk en lichamelijk gehandicapte mensen waar ze bij hun werkgever voor zorgden, was bij hen allebei aanwezig. Een doelgroep waar Esther en Chris veel affiniteit en ervaring mee hebben. Bij 'Nocht en Wille Zorg' komen zowel cliënten die nog thuis wonen, maar ook cliënten die in een instelling wonen. Daarnaast kun je bij 'Nocht en Wille Zorg' ook terecht voor logeeropvang en sinds juli ook voor 24-uurs wonen.

Veel vraag naar dagbesteding voor ernstig verstandelijke gehandicapten

Esther Knippenberg: “Je ziet dat er de laatste jaren veel zorgboerderijen zijn bijgekomen, maar dat is veelal voor mensen met een ‘middelmatige’ beperking. Wij richten ons echt op de ernstig gehandicapte cliënten die vooral belevingsgerichte dagbesteding willen. Zintuigen prikkelen door te snoezelen, in een ballenbak te liggen of de sensatie van scheerschuim op je handen te ervaren. Maar ook gaan we met de cliënten één keer per week zwemmen en één keer per week paardrijden. Lekker naar buiten, bewegen, ervaren.”

'Gouden duo'

Esther houdt zich voornamelijk bezig met de zorginhoudelijke kant en Chris regelt meer het zakelijke gedeelte. Chris: “Een dergelijke zorginstelling runnen vraagt dat je ook alles goed op orde hebt. Je moet weet hebben van allerlei wet- en regelgeving, weten hoe de zorg gefinancierd is en hoe je bijvoorbeeld omgaat met privacywetgeving. Veel mensen in de zorg hebben dromen om voor zichzelf iets kleinschaligs op te starten. Doe je dat alleen maar met je hart, dan loop je vast in alle wetgeving en regeltjes. Wat dat betreft zijn Esther en ik een gouden duo. Zij bewaakt de kwaliteit in de zorg en daar ligt haar hart. Mijn hart ligt daar ook, maar ik regel meer de zakelijke kant. En dat samen maakt dat we een succesvolle onderneming hebben.”

Als je zo snel groeit, lukt het dan nog om je idealen vast te houden?

Chris: “Dat is een hele terechte vraag. We begonnen in 2011/2012 met het idee om kleinschalig te blijven. Want daar wilden we voor staan. Maar de zorg is zo geregeld dat wanneer je aan alle eisen wilt voldoen, je er niet omheen kunt dat je ‘volume’ in je bedrijf hebt. De overheid wil alles meetbaar hebben, je moet aan steeds meer regels voldoen. Daarnaast moet je steeds meer doen met steeds minder geld. Als startende kleinschalige zorginstelling heb je het best zwaar. De grote instellingen hebben vaak nog wel wat reserves. Toch is het ons gelukt om alles binnen de regels goed op orde te hebben. We hebben een iso-certificering en we hebben een contract met het zorgkantoor zodat we naast zorg op PGB-basis ook Zorg in Natura kunnen leveren.”

Geen onbekende chauffeur

Eén van de dingen waar Chris water bij de wijn heeft moeten doen, is dat hij niet zelf meer op de groep werkt. Aan de andere kant vindt hij het wel een uitdaging om hun zorginstelling zo te organiseren dat medewerkers wel die persoonlijke zorg kunnen bieden die Esther en hij voor ogen hadden en hebben. Chris: “En dat lukt goed. Dat vraagt creativiteit. Kleinschaligheid en persoonlijke zorg zitten 'm niet zozeer in de hoeveelheid deelnemers, maar in hoe je de zorg organiseert en invult. Onze medewerkers, of je nu verpleegkundige bent of begeleider, doen alles zelf. We hebben hier busjes bij de deur staan en onze medewerkers halen en brengen de deelnemers zelf naar Nocht en Wille Zorg. Geen onbekende en steeds wisselende chauffeur, maar iemand die de deelnemer kent en ook de hele dag meemaakt.”

Tovertafel

Begonnen Chris en Esther in 2011 nog met een heel oud rolstoelbusje dat ze hadden gekocht omdat ze hun eigen auto verkochten om zo het vervoer van ‘hun’ deelnemers te kunnen regelen, nu hebben ze in de loop der jaren kunnen investeren in meerdere rolstoelbusjes, elektrische rolstoelfietsen en hopen ze dit jaar een tovertafel (een tafel die eigenlijk een computer is die ‘beeld’ op de tafel projecteert en reageert op handbewegingen van deelnemers) aan te kunnen schaffen. 

Hebben Chris en Esther spijt van hun keuze?

Hun gezichten spreken boekdelen. Nee, spijt hebben ze zeker niet: “Als je voor een werkgever werkt en je dienst zit er op, dan ben je klaar. Dat geeft rust. Nu hebben we eigenlijk 24 uur per dag en 7 dagen in de week de eindverantwoordelijkheid over Nocht en Wille. Maar het geeft ook veel vrijheid om accenten te leggen op die zaken die wij belangrijk vinden in de zorg. Je moet je houden aan wet- en regelgeving, maar wij kunnen zelf bepalen als we net dat extra schepje er bovenop willen doen wat betreft het leveren van persoonlijke zorg."

"We hebben iets unieks neergezet. Ook voor een unieke doelgroep. En ook al blijven we misschien voorzichtig groeien, wij staan garant dat de zorg op de diverse locaties kleinschalig gegeven en beleefd wordt. Een uitdaging met al die regeltjes die we na moeten leven en dat met steeds minder geld. Maar die uitdaging gaan we graag aan. We hebben concessies gedaan nu onze kleinschalige zorginstelling wat groter is geworden dan wellicht wij en anderen hadden gedacht, maar dat betekent niet dat we concessies hebben gedaan in de zorg die we voor ogen hadden.”  

Ondernemer in de zorg - iets voor jou? Misschien met je partner? - HappyNurse biedt je de mogelijkheid.